Oyun
2010 yılında çıkan Mafia II her ne kadar Mafia: The City of Lost Heaven’dan farklı karakterler tanıtarak bize farklı bir hikaye sunsa da aynı isimle çıkmış bir devam oyunu. İlk oyunun mafya temasını koruyarak hem oynanış hem hikaye açısından büyük ilerlemeler kateden bir yapım. Bu yüzden onu incelerken atası olan oyunla karşılaştırarak ve onun eksiklerini nasıl kapattığını anlayarak incelemek gerektiğini düşünüyorum. Bu inceleme her ne kadar Mafia II’ye odaklansa da Mafia: The City of Lost Heaven’la bolca karşılaştırma içeriyor.
Oynanış | Temel Mekanikler ve Görev Dizaynı
Bana göre Mafia II’nin en güçlü yanı oynanışı. Akıcı ve keyifli bir oynanışı var. Temelde iki önemli mekaniği var: çatışma ve araç kullanımı. İkisi de oldukça tatmin edici hissettiriyor.
Çatışmalarda aldığınız pozisyon hayati önem taşıyor. Mermiler ölümcül, dolayısıyla karakterinizin açıkta kalmaması ve iyi pozisyon alması gerekiyor. İlk oyunda da mermilerin ölümcül olduğunu ve hataya yer vermediğini söyleyebiliriz fakat Mafia II’nin birinci oyundan ayrıldığı yer siper alma mekaniğinde başlıyor. Önceki oyunda bu mekanik olmadığı için kendi siperinizi kendiniz yaratmak zorunda kalıyordunuz. Duvar diplerinden yürümek, kolonların arkasına saklanmak gibi ilkel yöntemlerle hayatta kalmaya çalışıyordunuz. Mafia II’de ise tek tuşla karakteriniz bulunduğu yere göre siper alıyor ve oynanış bu tuşla çok değişiyor. Bu küçük ama önemli dokunuşla ilk oyundaki gibi ortada açık hedef kalmıyorsunuz, daha rahat güvenli alan buluyorsunuz ve daha az hata yapıyorsunuz. Dolayısıyla da birinci oyunun gereksiz ve yer yer sinir bozan zorluğu yerini daha kolay fakat daha akıcı bir oynanışa bırakıyor. Çatışma demişken silahlardan da bahsetmek gerek. Silah çeşitliliği yeterli ve güzel. Bulunduğunuz her duruma göre bir silah bulabiliyorsunuz. Ayrıca bu silahların sekme oranı da önceki oyuna göre daha tutarlı ve kullanışları da bir o kadar rahat. Örneğin birinci oyunda Thompson’ın tepmesi gereğinden fazlayken bu oyunda daha az sekiyor, dolayısıyla da kullanması çok daha zevkli.
İkinci temel mekaniğimiz olan araç sürüşü de en az çatışmalar kadar keyifli. Öncüsüne göre araç kontrolleri çok daha gelişmiş ve tatmin edici. Hız sınırı mekaniği de büyük ölçüde düzenlenmiş. Birinci oyunda hız sınırını yalnızca 1 birim geçseniz bile polisler fark edip peşinize düşebiliyordu. İkinci oyunda ise bu kural esnetilmiş. Daha serbest bir gezinme imkanı sunuyor. Görev içerisinde katetmemiz gereken yollar da ilk oyuna göre çok daha kısa. Uzun araç sekanslarıyla boğulmak yerine görevler arası güzel bir sürüş deneyimi sunuyor.
Görevler çeşitli ve bütün görevler hikayeye tamamen bağlı hissettiriyor. Özellikle açılış görevi Vito’nun arka planını anlatmak ve oyuncuya mekanikleri öğretmek açısından oldukça başarılı. Görevlerde ilerledikçe farklı atmosferler ve farklı mekanlar görüyoruz. Bu atmosferler ve mekanlar oyunun temposunda büyük rol oynuyor. Hikayenin başlangıcında kar yağışıyla birlikte sakin görünen şehir hikayeye paralel olarak oyun ilerledikçe kendini daha canlı ve hareketli gösteriyor.
Açık Dünya | Serbest Dolaşamamak Bir Eksiklik Mi?
Mafia II’nin oyuncuya sunduğu harita büyük ve dolu hissettiriyor. Zengin ve potansiyeli olan bir dünyası var ancak oyun bunu tam olarak kullanamıyor. Oyunu oynarken ister istemez “Keşke dünyasında hikayeden bağımsız, özgürce dolaşabilseydik” dedirttiği aşikar. Şu anki haliyle bile canlı hissettiren bir haritada daha fazla yapacak aktivitemiz olabilirdi. Ancak oyuncular için büyük eksiklik olarak görülen bu yaklaşım bana göre oyuncuyu hikayeye bağlı tutmak için yapılan bilinçli bir tercih. Ki başarısız olduğu da söylenemez. Oyun sizi serbest bırakıp şehrin tadını çıkarmak yerine hikayenin temposuna bağlı kalmanızı sağlıyor. Ayrıca oyunun yapısının da açık dünyaya pek uygun olmadığını düşünüyorum. Mafia serisi karakterlerden öylesine dolaşırken şöyle bir uğrayarak görev aldığımız değil, görevin doğrudan bize verildiği bir oyun. Oyundaki hiyerarşinin böyle daha iyi hissettirildiğini düşünüyorum.
Hikaye | Karakter Derinliği ve Zaman Sıçramaları
Karakterlerin ilk oyuna göre daha derin olduğunu söyleyebiliriz. Tommy Angelo’yla kıyaslandığında Vito Scaletta’nın çok daha iyi bir arka planı var. Vito’nun düşüncelerini ve onun nasıl bir karakteri olduğunu çok daha rahatlıkla anlayabiliyorsunuz. Bu da onunla daha iyi empati kurmamızı sağlıyor. Ayrıca ana karakterimizin çocukluk arkadaşı ve en çok güvendiği kişi olan Joe ile olan ilişkisi ve şakalaşmaları oyunu taşımış. Özellikle de arabayla uzun seyahat ettiğimiz bölümler ikilinin diyaloglarıyla doldurulmuş. İlk oyundaki bu diyalog eksiklikleri arabayla seyahat ettiğimiz bölümleri boş ve keyifsiz hissettiriyordu. Mafia II’de ise Joe ve Vito’nun derin konuşmaları, yer yer şakalaşmaları ve neler yapacaklarını tartışmaları sizi araba sürerken oyalıyor ve onlarla olan bağınızı artırıyor.
Ayrıca ilk oyunda Sam ve Sarah gibi önemli gözüken çoğu karakter yeterince gösterilmiyordu. Mafia II’de ise bu sorun giderilmiş. Hikayede yeri olan her karakter yeterli ekran süresi almış ve onları tanıyabilmemiz için fırsat verilmiş.
Zaman atlamaları da yine ilk oyuna göre daha tutarlı. Birinci oyundaki zaman sıçramaları çok ani oluyordu ve önemli olaylar sadece ana karakterimiz tarafından tek cümleyle geçiştiriliyordu (“Sarah’la evlendim, bir de kızımız oldu” gibi önemli olaylar). Vito’nun hikayesinde ise bu zaman atlamaları önemli olayları atlamadan daha sağlam yapılıyor ve akılda soru işaretleri bırakmıyor.
Günümüzde Mafia II | Hala Gideri Var Mı?
Oyunun grafikleri elbette yaşlanmış ve geçen yıllardan nasibini almış ama çok büyük bir gerileme söz konusu değil. Hatta hala etkileyici olduğunu söylemek yanlış olmaz. Özellikle yüz animasyonları ve şehir atmosferi hala çok yeni hissettiriyor.
Günümüz oyuncuları özellikle açık dünya anlamında çok daha kaliteli işler görmüş insanlar olarak Mafia II’nin dünyasını kısıtlayıcı bulabilirler. Oyunu serbest bir açık dünya beklentisi olmadan lineer bir oyun olarak kabul edip hikayesine odaklanarak çok daha fazla keyif alabileceklerine inanıyorum. Çünkü günümüz açık dünyaları gibi değerlendirilmemesi gerekiyor.
Sonuç ve Genel Değerlendirme
Mafia II günümüz oyunlarıyla kıyaslandığında açık dünya gibi konulardan eleştirilse de dönemi ve atası Mafia: The City of Lost Heaven’a göre gelişmiş bir yapım. Önceki oyundaki karakter anlatımı ve oynanış üzerine olan eksikleri gidererek bana göre kendi türünün en iyi oyunlarından biri haline geliyor. Aradan yıllar geçmiş olmasına rağmen hala keyifle oynanabilecek ve günümüzde bile tavsiye edilebilecek başarılı bir hikaye ve oynanışa sahip.
